nieuws

Voorproefje Part III: The Vagary
''The Vagary maakt tijdloze popmuziek die zich ergens tussen neonlichten en art-deco ornamenten begeeft'' Benieuwd geworden? Lees het interview met gitarist Julien Staartjes.

The Vagary staat 22 februari op Stukafest Amsterdam @Prinsengracht 159

Bekijk hier alvast de nieuwe videoclip van Keep You All. Meer luisteren doe je hier

The Vagary, geesteskind van Thijs Havens, Julien Staartjes, Lukas Verburgt en Bowie Verschuren. Een Amsterdamse band met de nodige ervaring. Thijs Havens speelt ook in het duo Saelors en hij maakt sinds kort deel uit van Light Light (samen met zZz). Vanmiddag spreek ik gitarist Julien Staartjes (wijlen Les Singes) over een band die streeft naar het vinden van hét popliedje.

Julien Staartjes vertelt dat zanger Thijs (Havens) de liedjes schrijft:
'Laatst hebben we ook een nummer van mijn hand gebruikt. Maar in principe komt Thijs met een idee voor een nummer. Vaak gewoon akkoorden schema’s en tekst. Of in iedergeval een couplet en een aanzet tot een refrein en dan gaan we daar mee in de oefenruimte zitten om het muzikaal aan te kleden.
Soms gaat dat heel snel. Soms kan het echt een maand duren voordat we iets hebben. Vroeger dacht ik eigenlijk de beste nummers heb je in 5 minuten geschreven. Maar nu hebben we bijvoorbeeld een maand lang over een nummer gedaan. Die ging van super piano based naar heel erg gitaar based, en van snel naar langzaam, waardoor het nu een goed nummer is geworden.'

Is Keep You All zo’n nummer dat in 5 minuten geschreven was?
'Ehm. Daar zijn de meningen over verdeeld. In principe wel. Het nummer ontstond in de oefenruimte. Daar staat een verschrikkelijk lelijke piano. En Thijs had die tekst. Keep You All is het begin van het soort nummers dat we willen schrijven. We beginnen vanaf nul met alleen Thijs en de piano en dan kijken we hoe we het langzaam aan kunnen kleden.
We probeerden een wall of sound te creëren. We hebben een 12-snarige gitaar toegevoegd en een acoustische gitaar. We probeerden zoveel mogelijk gitaren op de achtergrond te krijgen. Zo kregen we een muur. Dat is heel goed gelukt.'

Het is ook een goed liedje.
'Ja, daar mikken we ook op. Ik denk dat er in deze tijd niet veel aandacht meer is voor het liedje, maar meer voor het geluid. Er zijn heel veel bands die helemaal losgaan op een bepaald geluid. En wij proberen, zonder arrogant te zijn hoor, het goede popliedje te schrijven.'

Waar plaatsen jullie je muziek in de popgeschiedenis?
'Ik denk dat het juist niet te plaatsen is, omdat we allemaal verschillende invloeden hebben. Thijs houdt veel van David Bowie, Brian Ferry, Lou Reed. Ik houd veel van jaren zestig muziek, van die meisjes groepen. Wat we allemaal gemeen hebben is dat we juist allemaal van het popnummer houden.'

Luisterden jullie tijdens het schrijven van de muziek naar bepaalde platen?
'Ja, maar ik weet niet of het heel handig is om die platen te noemen. Haha, ik zou Bruce Springsteen moeten noemen.'

Daar noem je er eentje.
'Klopt! Maar waar we het allemaal wel over eens zijn is dat we liever niet mensen in die richting willen sturen. Als je zegt dat we Bruce Springsteen hebben geluisterd, gaan ze het er in terug proberen te vinden. Dus dat mag ik eigenlijk ook niet zeggen.'

Als inspiratie mag het toch wel?
'Ja, ik denk dat we dat met Dancing in the Dark hebben. Maar dat hebben heel veel bands, het is tot in den treuren gecoverd. Het blijft een goed nummer. (staart voor zich uit en fronst zijn wenkbrauwen) Eigenlijk zit ik zelf niet zo in die Bruce Springsteen vibe.'

De aandacht voor het liedje, beter gezegd het liedje nastreven is dus een bewuste keuze?
'Nou ja, we houden allemaal van liedjes, en we zijn ook allemaal heel kritisch naar elkaar. Als het geen goed liedje is dan laten we dat ook meteen weten. Een heel streng selectie proces. Ik word vaak genoeg naar huis gestuurd om nieuwe gitaar partijen te bedenken.
Maar dat is ook vet aan Bruce Springsteen, die band. Dat is gewoon ambacht. Echt werken.'

Jullie zanger Thijs, speelt ook in Saelors en Light Light, hoe is het om met hem samen te werken?
'Thijs is heel duidelijk in waar zijn prioriteit ligt. The Vagary is gewoon zijn band. Nou ja, dat is voor hem de band waarmee hij wil groeien. Een aantal van die nummers heeft hij al vier jaar geleden geschreven. Daar is hij dus al heel lang mee bezig. Toen ik bij de band kwam, was hij de onbetwiste kapitein. Nu is het een schip met vier kapiteins.
Zolang we allevier dezelfde kant op kijken, gaan dingen gewoon goed. En verder is het wel wie het eerst komt, die het eerst maalt. Dus als hij een optreden met de andere band heeft staan, dan kunnen wij niet spelen.'

Jullie zijn allemaal wel slimme mensen volgens mij?
'Ja zeker! Het zou me niks verbazen als onze drummer Lukas (Verburgt) de jongste promovendus ooit wordt. Die heeft naast de band, ook een academische carriere. Hij was samen met Thijs al bezig toen ik erbij kwam. Ik speelde vroeger in een ander bandje, Les Singes met Rosa (Ronsdorf, nu Bird on the Wire). Wij speelden heel vaak met Saelors omdat wij ook een duo waren. In die tijd heb ik niet zoveel met Thijs gepraat. Maar later kwamen we elkaar vaak tegen. We merkten een muzikale klik. Bijvoorbeeld de ideeen over hét liedje, sloten bij elkaar aan. En toen vroeg Thijs of ik een keertje mee wilde komen spelen (medio 2010). Ik ben nooit meer weggegaan.'

Was er vanaf het begin een groot plan of doel?
'Ja, gewoon succes. Nou ja, dat klinkt weer alsof we alleen zijn begonnen om door te breken.
Maar we wisten: wat we hier hebben, is iets wat heel veel potentie heeft. En wat zeker ontbreekt in het huidige muzieklandschap. Daarbij zijn de nummers gewoon goed en we voelden dat we het moesten doen.'

Ook hits schrijven?
'Nee, dat is eigenlijk iets wat we nooit zullen doen. We vinden het al moeilijk om een semi-acoustische show te doen, omdat het ons geluid zodanig verandert dat het niet echt meer een Vagary-show is. Ik denk ook dat als je geluid verandert, dan verander je eigenlijk de band. Wat onze kracht is, is dat we een eenheid zijn. Als we spelen, vooral live, dan lijkt alles te kloppen. Maar ik zou eigenlijk niet zo goed weten hoe we onze nummers zouden moeten aanpassen om het radiovriendelijk te maken. Je moet geen concessies willen maken.'

Waarom geen concessies?
'Ehm, omdat je dan in een formule verzandt. En dat willen wij niet. Wij willen dat het oprecht is en eerlijk. Uit onze nummers spreekt ook een zekere frustratie, iets wat je niet kan veinzen. Het zit gewoon in de muziek zoals het nu is.'

Wat is de belangrijkste reden voor jou om muziek te maken?
'Ik zie het als een manier van uitdrukken, expressie. Iets wat je niet zodanig in woorden kan zeggen, kan je wel in muziek kwijt. Ik ben opgegroeid met muziek, altijd muziek om me heen gehad, van huis uit. Ik zou eigenlijk niet anders weten.'

Was er veel muziek op de Hailsham Boarding School?
'Haha, dat is een grapje. Ken je dat boek? Never Let Me Go (Kazuo Ishiguro)? Gaat over een alternatieve realiteit waarin mensen gekloond worden om van hun organen ontdaan te worden. Een soort ‘human farm’, en die staat op een school, de Hailsham Boarding School. Ik moest dat boek lezen voor mijn studie en toen heb ik met een klasgenootje op facebook gezet dat we daar op school zaten. Mysterie. Ik mis ook een paar organen.'

Nog meer met boeken die je hebben gevormd?
'Ik ben op dit moment veel van Albert Camus aan het herlezen en Virginia Woolf. En Marcel Proust. Ze hebben gemeen met elkaar dat ze allemaal uniek zijn. Ze leggen de voorkeur bij subjectiviteit en zetten fantasie tegenover de werkelijkheid.'

Je bent erdoor gegrepen...
'Ja ik merk het ook aan de muziek die ik zelf schrijf. Als ik het later terug hoor, dan denk ik: misschien komt dit nummer wel doordat ik net dat boek heb gelezen. Het werkt heel inspirerend. In literatuur is er altijd een conflict. Het eindig nooit met ‘En ze leefden nog lang en gelukkig’ en bij onze nummers.. Kijk hét popliedje, heeft misschien wel zo’n einde. Maar bij ons is het juist meer van kom op, zo gaat het niet in het echt.'

De naam Vagary zegt het al..
'Ja, onvoorspelbaarheid. In het nieuwe nummer Time Machine, daar zit ook zo’n regel in: ‘Don’t come around again, we’re just hanging out’. Dat is gewoon zo: het is niet echt, oprechte liefde.'

Hoe persoonlijk zijn de lyrics?
'Alle nummers zijn op een bepaalde manier autobiografisch. Maar niet expliciet. Het zijn meer ervaringen. Ik denk dat het gevoelens zijn die in een bepaalde vorm zijn gegoten. Iets waar muziek zich uitstekend voor leent.'

Keep You All gaat over vrouwen
'Ja, het gaat toch altijd over vrouwen. Haha. We hebben ook nummers die daar niet over gaan. Maar ik zelf denk dat het hele beschouwende dingen moeten zijn. Ik heb daar een duidelijk mening over maar ik weet dat Thijs daar anders over denkt. Dat klinkt alsof Thijs en ik het heel vaak met elkaar oneens zijn.'

Dat kan een kracht zijn..
'Nou ja, Thijs en ik hebben soms ook best wel ruzie. Dus bij interviews moeten we ook niet naast elkaar gaan zitten. Qua muziek staan we heel erg op één lijn. Muzikaal gezien, wat onze intentie is, dat moet misschien niet duidelijk zijn. Intentie in de zin van geluid: hoe wij gehoord willen worden. Dat is niet belangrijk. Wat wel belangrijk is, dat we er voor willen gaan. Dat we ons hele hart er in leggen. Dat is iets wat we altijd hebben gedaan. Zodra het er niet meer in zit, dan stopt het ook meteen voor mij. Dat is moelijk, want dan kan ik er niet meer mee doorgaan. Maar tot nu toe gaat het prima. We hebben veel vertrouwen in de toekomst dus ik denk dat het wel goed komt.'

The Vagary staat 22 februari op Stukafest Amsterdam @Prinsengracht 159.

terug