nieuws

Voorproefje VI: Danielle Schel!
Nieuwsgierig naar theatermaakster Danielle Schel? Lees snel meer!

Danielle begon al op haar 12e met acteren, toen zij naar de Jeugd Theater School in Amsterdam ging. “Ik weet nog dat mijn ouders me na de proefles op kwamen halen en me vroegen ‘hoe vond je het?’ Ik antwoordde: ‘Het was zo leuk, ik ben echt even iemand anders geweest!’ Dat was voor mij een magische ervaring. Om in verhalen en verzinsels te duiken en er dan ook nog gestalte aan te geven.Zo is het begonnen.”

Na de middelbare school studeerde ze aan de Amsterdamse Theater Academie. De studie was volgens Danielle heel zelfstandig, je moest er zelf echt aan trekken om er wat van te maken. Bovendien was het heel divers, door gedreven studenten van verschillende leeftijden. Danielle zelf werkte echter niet altijd hard. “In het eerste jaar, toen het Polanentheater nog in handen was van de academie, was het één groot feest. Je kon altijd in de theaterzaal repeteren en er zat een kroeg in de school. En als er een schoolfeest was, sliepen veel leerlingen in de grote dansstudio. Dus ging het eindeloos door, en zat je ’s ochtends gezellig brak koffie te leuten.” In de eerste twee jaar van haar studie was ze dan ook best laks: vaak te laat en opdrachten half af.

Dingen om het studeren heen slokte haar aandacht op: wonen in Amsterdam, feestjes, alles willen meemaken. In het derde jaar veranderde dit, toen ging ze zich volledig richten op haar studie en
studeerde uiteindelijk succesvol af met de voorstelling “Ben Ik Dan?”

Stukafest en Danielle kwamen met elkaar in aanraking via Voordekunst – een online platform om kunstprojecten te financieren. Net als Stukafest kwam Danielle via/via op de website terecht. “Ik was erg van de site gecharmeerd en besloot het proberen, maakte met dank aan vreemden in het Sarphatipark een filmpje en zette alles online. Mensen willen je graag helpen, zelfs wildvreemden.” Ze haalde de 100% en maakte de voorstelling “Onderweg”, waarmee ze ook op Stukafest te zien is. “Onderweg” is ontstaan uit een uitdaging aan haarzelf. “Ik wilde mezelf iets bewijzen. Ben ik in staat een voorstelling te maken zonder hulp van anderen?” Danielle schreef zich in voor Café Theater Festival in Utrecht en begon met het maken van de voorstelling. In het begin voelde het onwennig alles alleen te doen, ze zocht naar erkenning en was bang dat het slecht zou worden. Maar het zorgde er ook voor dat ze meer inzicht kreeg in wat ze graag maakt, doordat ze volkomen haar eigen gang kon gaan. Uiteindelijk won ze met “Onderweg” de juryprijs van het Café Theater Festival!

Haar inspiratie voor deze en andere voorstellingen haalt Danielle veelal uit beeld, foto’s bijvoorbeeld. Plaatjes met een verhaal, plaatjes die haar iets vertellen, print ze uit en hangt ze op. “Of er ontstaat een lijntje door één zin: ‘ik ben niet verloren, ik ben gewoon nog niet gevonden’, vind ik bijvoorbeeld
een hele mooie.” Ook luistert ze graag zinnen en anekdotes af in de trein of van haar vrienden. Alle karakters komen dus ergens vandaan, “maar laat wel duidelijk zijn, ik vergroot ze enorm uit!”

Ten slotte de hamvraag: wat verwacht Danielle van Stukafest?
“Ik heb heel veel zin in Stukafest! Ik speel eerder deze maand op Stukafest Nijmegen en Utrecht, dus ik kan al een beetje sfeerproeven. Het is best een spannend concept, op de dag zelf de locatie zien en dan ter plekke de voorstelling daarop afstemmen en spelen. Ik heb heel veel zin in Amsterdam. Ik speel op de Marnixstraat, bij mij om de hoek! En daarna gewoon
lekker op de fiets naar de Melkweg. Volgens mij wordt het een heel gezellige avond.”

terug